Wednesday, August 31, 2011
Sunday, August 21, 2011
the world is cruel
yan ay isa sa mga kataga na naririnig ko, kowteyshon ba. hahahaha, ang mundo ay masama, kaya dapat ay ihanda mo ang sarili mo.
parang di naman eh. ang mundo, kahit na gaano tayo kasama dito, kahit na gaano tayo kalapastangan sa mundong ginagalawan natin, hindi pa din ito humihinto sa pagikot para mabigyan tayo ng araw at gabi, hindi pa din ito humihinto sa pagpapalaki ng mga puno sa paligid nito. hindi pa niya nilalamon ang mga namamalagi dito. hindi ba't tayo ang siyang masama? kaya mali siguro yung "the world is cruel"
no it's not. the people are.
tayo yung lumalapastangan sa mundo, *buntong hininga*
at tinutuloy pa din natin ito, kahit mali, itinutuloy pa din natin kahit na madami nang signs na kailangan na nating huminto. iba nga naman ang kalibre ng mga tao. we are born good, innocent, pero once na lumaki dyan na naguumpisa yung pagiging corrupt ng mga utak. masaklap niyan, minsan kung sinu pa yung mga taong naatasang mag lead, sila pa yung pinakang corrupt, kung sinu yung akalang malinis ay sila pang madumi, at nagpapalala pa nito ay nakikita na sila ay talagang corrupt, pero itinatanggi pa nila. masarap sabihing "wala silang kunsensya" o kaya naman" mga demonyo". pero kung pakaiisipin, tayo din, wala sa antas ng mga nagawa, the point is. in our own little ways. corrupt tayo. hindi mo pwedeng sabihin at maging proud na dahil tao tayo. dahil tayo yung may isip. diba tayo yung dapat na mahiya, dahil tao tayo pero ganun at ganun pa din ang nangyayari.
*buntong hininga*
pag iniisip ko ang ginagalawan kong mundo. ang ginagalawan kong panahon. kasamaan ang nakikita, kailangan nating maging superhero sa ating sarili. hindi lamang para masagip natin ang ating mga sarili pero para mailigtas natin ang ibang mga tao pa.... ewan. chopsuey ang utak ko ngayon.
parang di naman eh. ang mundo, kahit na gaano tayo kasama dito, kahit na gaano tayo kalapastangan sa mundong ginagalawan natin, hindi pa din ito humihinto sa pagikot para mabigyan tayo ng araw at gabi, hindi pa din ito humihinto sa pagpapalaki ng mga puno sa paligid nito. hindi pa niya nilalamon ang mga namamalagi dito. hindi ba't tayo ang siyang masama? kaya mali siguro yung "the world is cruel"
no it's not. the people are.
tayo yung lumalapastangan sa mundo, *buntong hininga*
at tinutuloy pa din natin ito, kahit mali, itinutuloy pa din natin kahit na madami nang signs na kailangan na nating huminto. iba nga naman ang kalibre ng mga tao. we are born good, innocent, pero once na lumaki dyan na naguumpisa yung pagiging corrupt ng mga utak. masaklap niyan, minsan kung sinu pa yung mga taong naatasang mag lead, sila pa yung pinakang corrupt, kung sinu yung akalang malinis ay sila pang madumi, at nagpapalala pa nito ay nakikita na sila ay talagang corrupt, pero itinatanggi pa nila. masarap sabihing "wala silang kunsensya" o kaya naman" mga demonyo". pero kung pakaiisipin, tayo din, wala sa antas ng mga nagawa, the point is. in our own little ways. corrupt tayo. hindi mo pwedeng sabihin at maging proud na dahil tao tayo. dahil tayo yung may isip. diba tayo yung dapat na mahiya, dahil tao tayo pero ganun at ganun pa din ang nangyayari.
*buntong hininga*
pag iniisip ko ang ginagalawan kong mundo. ang ginagalawan kong panahon. kasamaan ang nakikita, kailangan nating maging superhero sa ating sarili. hindi lamang para masagip natin ang ating mga sarili pero para mailigtas natin ang ibang mga tao pa.... ewan. chopsuey ang utak ko ngayon.
Wednesday, August 3, 2011
14:40
wala akong patutunguhan, wala akong silbe, wala akong mararating. pagiiwanan ako ng panahon at habang nasa himpapawirin na ang karamihan ng mga kasama ko, kasabay ko, ako? wala
wala akong mapapatunayan sa sarili ko, wala akong mapapatunayan sa ibang tao.
wala akong mapapatunayan sa sarili ko, wala akong mapapatunayan sa ibang tao.
Subscribe to:
Comments (Atom)